Sinds begin deze week neem ik bewust afstand van Facebook, zowel van mijn persoonlijk profiel als van de pagina van Bruisend Kruisem. Ik laat het beheer tijdelijk over aan iemand anders, omdat het me gewoon te veel werd 😔. Vroeger kon je nog lachen of een leuke babbel hebben via Messenger 😄💬, maar nu lijkt het alsof alles van mij moet komen. En dat steekt 💔.
Het beheren van Bruisend Kruisem slorpt energie en tijd op ⏳💪. Ik maak foto’s 📸, werk ze na 🖥️, schrijf teksten ✍️ en probeer de pagina op een creatieve manier vorm te geven 🎨. Alles met volle overgave. Maar vaak voelt het alsof mijn posts vooral de foto’s en verslagjes van evenementen – verdwijnen in een zwart gat 🕳️. Terwijl berichten waarin mensen klagen over vuilnisbakken of andere problemen wél massaal gelezen worden en reacties krijgen 🗑️💬. Dat knaagt, want het voelt alsof de pagina steeds meer een plek wordt om te zagen 😤, terwijl ik juist probeer te laten zien wat onze gemeente mooi maakt 🌸🏘️, handelaars en inwoners te verbinden 🤝 en evenementen in de kijker te zetten 🎉.
Toch weet ik dat mijn werk gewaardeerd wordt ❤️. Handelaars, ondernemers en verschillende inwoners zien wat ik doe 👀. Maar het is moeilijk om het los te laten als je merkt dat je posts weinig interactie krijgen 📉. Daarom kies ik nu voor mezelf ✋. Even wegblijven van Facebook is hard 💔, maar het is ook zelfbescherming 🛡️ en een manier om mijn energie terug te vinden 🔋.
Daarnaast ben ik bewust bezig met mijn persoonlijke ontwikkeling 📖🌱, zoals de opdrachten van mijn coach 🧠. Dat vraagt tijd en aandacht, en soms komen dingen hard binnen ⚡. Maar juist dat bewijst dat ik bezig ben met vooruitgang 🚀, dat ik werk aan mezelf om later sterker en meer in balans te staan ⚖️.
Even afstand nemen voelt zwaar 😞. Maar het is ook een kans om opnieuw te ademen 🌬️, te reflecteren 🪞 en te focussen op wat écht belangrijk is 🎯.
“Ik geef alles wat ik heb, maar soms voelt het alsof ik tegen een lege muur post 🧱 en dat doet pijn, ook al weet ik dat het ergens gezien en gewaardeerd wordt ❤️.”