Vandaag was een bijzonder moeilijke dag. Mijn gulden ei 🥚 klutste weer langs alle kanten en de sessie bij de coach gisteren blijft nog zwaar nazinderen. Ik voelde mezelf vandaag heel emotioneel 😔, maar gelukkig kon ik wat steun vinden bij mijn beste collega en vriendin 🤝💛.
Het is een vreemd gevoel dat ik vandaag had, eentje die ik het liefst zou vermijden 🚫. Maar ik weet ook dat zulke dagen erbij horen bij dit proces. Tegelijkertijd betrapte ik mezelf erop dat ik opnieuw te veel focuste op de cijfers 📊 en op hoe mijn werk wordt ontvangen. Iets waarvan ik weet dat het eigenlijk niet zou mogen, maar toch gebeurt het.
Toch blijf ik enorm positief over de shoots zelf 📸✨ en het fotograferen van de lokale ondernemers. Het creatieve proces en het contact met de mensen tijdens de shoot geven me veel voldoening 😊. Het is alleen lastig om dat positieve gevoel vast te houden bij het posten van de reeksen. Ik begrijp vaak niet waarom er zo weinig likes zijn ❤️🩹. Soms vraag ik me af: kan ik dan wel een topfotograaf zijn? Ik weet dat een “topfotograaf” veel likes zou krijgen bij zulke reeksen, en dat idee kan behoorlijk ontmoedigend zijn 😓.
Laat het duidelijk zijn: dit gevoel speelt enkel bij de reeksen met de handelaars. Bij de foto’s van het Ei-team heb ik dat totaal niet, omdat ik me daar helemaal op mijn gemak voel bij die familie 🏡💛. Bij de handelaars voel ik me ook goed, maar toch blijft er iets in mijn hoofd spelen 🌀. Ik kan alleen maar hopen dat er een dag komt dat dit geen rol meer speelt 🌅.
Morgen hoop ik de dag positiever te starten 🌞, met een mooie shoot bij een handelaar. Het creatieve proces blijft me inspireren en ik ben blij dat ik dat kan blijven doen 🎨📸.
Er is nog veel meer dat ik zou willen opschrijven, maar op dit moment ontbreekt de moed en de goesting 😶🌫️. Misschien is dat ook oké. Soms is het genoeg om gewoon te erkennen dat het een moeilijke dag was, en dat morgen een nieuwe kans biedt 🌱.
“Soms is de zwaarste dag de voorbereiding voor een nieuwe, lichtere start ✨🌿.”