Ik begrijp heel goed dat niet iedereen alles kan of wil liken wat ik post. Dat is eerlijk gezegd ook niet waar het probleem zit.
Waar het wél wringt, is dit: in een groep van meer dan 10.000 leden komt er op sommige posts nauwelijks of zelfs geen enkele like of reactie. En nee kom me dan niet vertellen dat men het niet ziet. Dat verhaal klopt gewoon niet meer.
Wat mij dan raakt, is dat het probleem plots bij mij zou liggen. Dat ik alles maar moet relativeren. Natuurlijk hebben mensen een leven buiten Facebook of Instagram, dat weet ik ook wel. Maar wanneer ik dezelfde reeks deel
– op mijn persoonlijk profiel,
– op Bruisend Kruisem,
– en in een beknopte versie op Instagram,
en ook daar blijft het vaak oorverdovend stil, dan doet dat iets met mij.
Ik verwacht géén massa’s likes. Echt niet.
Maar bijna niets, heel regelmatig hakt erin. Dat maakt mij kwaad. 😤
Voor mij is dit geen “even iets posten”.
Hier kruipen uren werk in: fotograferen, selecteren, nabewerking, mails beantwoorden, contact met handelaars, afstemmen, opvolgen. Dat alles verdwijnt soms compleet uit beeld. Wat overblijft, is stilte.
En die stilte zegt meer dan duizend woorden.
Ze bevestigt hoe weinig mensen écht willen zien wat hierachter schuilt. Hoe oppervlakkig sociale media vaak zijn, terwijl het voor mij om engagement, verbinding en respect gaat.
“Stilte op sociale media is geen onschuldige leegte het is vaak een vorm van onzichtbaarheid.”