
Ik blijf met zware twijfels zitten, ook al probeer ik me erover te zetten. Het blijft moeilijk. Ik had echt goede hoop dat het de laatste weken wat beter ging, maar het lijkt weer de foute kant op te gaan. Hoewel ik besef dat ik me niet zo moet focussen op cijfers op sociale media, is het sterker dan mezelf. Op dit moment twijfel ik aan bijna alles rond mijn fotografie. ๐
Mijn collega en beste vriendin probeert me te helpen door veel te luisteren en te praten. Vaak zegt ze dingen die me raken, maar het is altijd positief bedoeld. Ze weet hoe graag ik fotografeer en hoe belangrijk het voor me is, zelfs na mijn werkuren. ๐
De boosheid van begin deze week slaat nu om in zware ontgoocheling. Het blijft lastig om alles los te laten en een leeg hoofd te hebben. Mijn โgulden eiโ zegt duidelijk iets anders en triggert me zo sterk dat boosheid de bovenhand nam. ๐ฃ
Ik kan alleen maar hopen dat ik dit weekend een beetje alles kan loslaten en me kan focussen op plezier en ontspanning. Erover praten met anderen helpt, maar het is niet alles. Soms krijg je misschien een deksel op je neus, en dan speelt het nog harder.
Toch probeer ik ondanks alles na te genieten van de leuke fotomomenten met Ruth en Minne gisteren. ๐ธ๐ท
“Soms is het kleinste lichtje genoeg om de schaduwen even te vergeten.”ย โจ